Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Η μη­τέ­ρα μου έβλε­πε τις ατα­ξί­ες μου και στε­νο­χω­ριό­ταν, αλλά είχε μια αρ­χον­τιά. Όταν έκα­να καμ­μιά ατα­ξία, γύ­ρι­ζε το κε­φά­λι από την άλλη με­ριά και έκα­νε πως δεν με βλέ­πει, …

Πολύ ωφε­λούν τα πνευ­μα­τι­κά βι­βλία, όταν δια­βά­ζον­ται με τα­πεί­νω­ση και προ­σευ­χή και προ­σπα­θεί κα­νείς, να εφαρ­μό­ζει και να ζει πνευ­μα­τι­κά, αυτό που με­λε­τά. Τα Πα­τε­ρι­κά κεί­με­να μοιά­ζουν με αξο­νι­κές το­μο­γρα­φί­ες, …

Μην νο­μί­ζε­τε ότι οι μά­γοι κα­λο­περ­νούν, ότι οι δαί­μο­νες τους κά­νουν όλες τις φο­ρές το χα­τί­ρι. Το ότι αρ­νή­θη­καν μια φορά τον Χρι­στό, αυτό τους εί­ναι αρ­κε­τό. Στην αρχή οι …

Την ώρα που ο διά­βο­λος σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς, εί­ναι κα­λύ­τε­ρα εκεί­νη την ώρα να μην λέμε την ευχή, αλλά να ψάλ­λου­με. Εμ­παί­ζεις τον διά­βο­λο, όταν σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς …

Εύ­κο­λα μην πι­στεύ­ε­τε σε ό,τι ακού­τε, για­τί εί­ναι και με­ρι­κοί, που τα λένε όπως εκεί­νοι τα κα­τα­λα­βαί­νουν. Πήγε μιά φορά ένας στον Χα­τζε­φεν­τή (Άγιο Αρ­σέ­νιο τον Καπ­πα­δό­κη) και του λέει: …

Αν ένας άν­θρω­πος έχει αγα­θή προ­αί­ρε­ση, αλλά δεν βο­η­θή­θη­κε από μι­κρός, δεν εί­ναι κο­λα­κεία να του πεις τα καλά που βλέ­πεις σ’ αυ­τόν, για­τί κατ’ αυ­τόν τον τρό­πο βο­η­θιέ­ται και …

Η αν­θρώ­πι­νη δι­καιο­σύ­νη λέει: Έσφα­λες; Πρέ­πει να τι­μω­ρη­θείς. Η Θεία δι­καιο­σύ­νη λέει: Ανα­γνω­ρί­ζεις το λά­θος σου και με­τα­νο­είς; Συγ­χω­ρεί­σαι. Βλέ­πεις, ακό­μη και από τον αν­θρώ­πι­νο νόμο δι­κά­ζε­ται με επιεί­κεια κά­ποιος, …

Πρέ­πει να ζού­με με απλό­τη­τα, χω­ρίς να αγα­πά­με την πο­λυ­τέ­λεια, έχον­τας πλή­ρη εμ­πι­στο­σύ­νη στην πρό­νοια του Θεού. Χρειά­ζε­ται όμως και εδώ διά­κρι­ση. Να μην κά­νε­τε και εσείς, ό,τι έκα­νε ένας …

Αν κα­τα­λά­βει κά­ποιος τα μυ­στι­κά της πνευ­μα­τι­κής ζωής και τον μυ­στι­κό τρό­πο με τον οποίο ερ­γά­ζε­ται ο Θεός, παύ­ει να στε­νο­χω­ριέ­ται για ό,τι του συμ­βαί­νει, για­τί δέ­χε­ται με χαρά τα …

Ας υπο­θέ­σου­με ότι ένας πα­τέ­ρας έχει οκτώ παι­διά, από τα οποία τα πέν­τε μέ­νουν στο σπί­τι, κον­τά στον πα­τέ­ρα τους, και τα τρία φεύ­γουν μα­κριά του και δεν τον σκέ­φτον­ται. …