Μελετώντας τον λόγο του Θεού, μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό που συχνά ακούγεται και γράφεται σχετικά με την έννοια, το νόημα και την σημασία της θεραπείας και της ιάσεως εντός της Εκκλησίας για τους πιστούς της. Η Εκκλησία έχει χαρακτηρισθεί και είναι θεραπευτήριο ψυχής και σώματος του πιστού. Έτσι κατανοήθηκε και από τους Πατέρες στα συγγράμματά τους.
Ο πανάγαθος Θεός, όμως, αγαπώντας το πλάσμα του και εκδηλώνοντας την αγάπη του γι’ αυτό, (παρ)έδωσε την ιατρική στον άνθρωπο.
Η ασθένεια με τους πόνους που την συνοδεύουν θέτει ένα πρόβλημα στους ανθρώπους όλων των εποχών. Γι’ αυτό, εναγωνίως αναζήτησαν την αιτία της, την σημασία της και τους τρόπους υπερβάσεώς της και έδωσαν αναλόγως διάφορες απαντήσεις. ῎Αλλοτε εξήγησαν ότι η ταλαιπωρία του ανθρώπου από τις ασθένειες οφείλετο σε πονηρές και κακοποιές δυνάμεις, που έπρεπε οπωσδήποτε να εξευμενίσουν με προσφορές και θυσίες για να εξορκίσουν το κακό, να απομακρύνουν το κακό από την ζωή τους. Είναι η αντίληψις της μαγείας. ῎Αλλοτε υποστήριξαν ότι τα αίτια των ασθενειών εξηγούνται επιστημονικά και επομένως η ίασις και η θεραπεία είναι θέμα αποκλειστικά της επιστήμης. Είναι η αντίληψις των φυσιοκρατών και ορθολογιστών. Οι δύο αυτές θεωρίες δεν απαντούν πλήρως στα ερωτήματα για την αιτία της ασθένειας, την σημασία της και πως επιτυγχάνεται η θεραπεία.
Η Αγία Γραφή, χωρίς να αγνοεί όλες αυτές τις ερμηνείες και θεωρήσεις, στρέφει την προσοχή της στην σημασία της αρρώστιας και της θεραπείας στα πλαίσια του σχεδίου της σωτηρίας του ανθρώπου, αφού με την ασθένεια εκδηλώνεται η τυραννική εξουσία του θανάτου επάνω στον άνθρωπο. Ωστόσο, ενώ ο λόγος του Θεού φωτίζει αρκετά το θέμα, εν τούτοις δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα του ανθρώπου και μάλιστα όταν είναι προσωπικά. Συμβουλεύει και υποδεικνύει στον πιστό να συμπαρίσταται στον ασθενή και να υπομένει με εμπιστοσύνη στον Θεό την δοκιμασία της ασθένειάς του.
Το κορυφαίο ερώτημα μπροστά στο οποίο συντρίβεται η ανθρώπινη λογική είναι τούτο. Πώς μέσα σ’ ένα κόσμο, όπου όλα εξαρτώνται από τον Θεό, ο Θεός επιτρέπει όλη αυτή την δυστυχία, που πλήττει την ανθρώπινη ύπαρξι, την εξευτελίζει και τελικά την εξουθενώνει οδηγώντας την στον θάνατο.
Όμως, σύμφωνα με την πίστη μας, δεν απαγορεύεται να προσφεύγει ο άνθρωπος στην ιατρική επιστήμη. Βλέπουμε ότι: Ο προφήτης Ησαΐας με κατάπλασμα από σύκα θεράπευσε τον βασιλέα των Ιουδαίων Εζεκία (726-699 π. Χ.) «Και είπε (ο Ησαΐας)· ας πάρουν πολτό από σύκα και ας την βάλουν ως κατάπλασμα επάνω στην πληγή και θα γίνει υγιής» (Δ΄ Βασιλειών κ΄, 7). Ο άγγελος Ραφαήλ (που σημαίνει ο Θεός θεραπεύει), θεράπευσε την τύφλωσι του Τωβίτ με την χολή του ψαριού· «Πάρε δε στο χέρι σου και την χολή από το ψάρι εκείνο, που σκότωσες στο ποτάμι. Και βάδισαν πράγματι γρηγορώτερα, το δε σκυλί τους ακολουθούσε από κοντά» (Τωβίτ ια΄, 3). Η Σοφία Σειράχ πλέκει ένα ωραίο εγκώμιο στο ιατρικό επάγγελμα. Ας δούμε με προσοχή το πολύ ενδιαφέρον αυτό απόσπασμα της Γραφής «Τίμα τον ιατρό, όπως του αρμόζει, έχοντας άλλωστε υπ’ όψιν σου τις υπηρεσίες του στις ανάγκες σου, διότι ο Κύριος έκαμε αυτόν. Από τον ῞Υψιστο Θεό προέρχεται η θεραπεία, που δίδει ο ιατρός, … Η ιατρική επιστήμη θα αναδείξει τον ιατρό, και ενώπιον επισήμων ανθρώπων θα αποκτήσει δόξα. Ο Κύριος όρισε να φυτρώνουν φαρμακευτικά βότανα από την γη, ο δε φρόνιμος άνθρωπος δεν τα αποστρέφεται. … Ο ίδιος ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους την ιατρική επιστήμη, ώστε να δοξάζεται με τα θαυμαστά αυτού έργα. Διά των ιατρών και των φαρμάκων θεραπεύει ο Θεός και αφαιρεί τις ενοχλήσεις του ασθενούς. Ο φαρμακοποιός με τα διάφορα βότανα κατασκευάζει φαρμακευτική σύνθεσι και είναι ατελείωτα τα φαρμακευτικά του παρασκευάσματα, ώστε να έρχεται η θεραπεία και η γαλήνη από το φάρμακό του σε όλους τους ασθενείς της οικουμένης…
Να προσφύγεις δε κατόπιν και στον ιατρό, διότι ο Θεός τον δημιούργησε και τον ανάδειξε. Μη τον απομακρύνεις από κοντά σου, διότι έχεις την ανάγκη του. Πολλές φορές η θεραπεία της ασθένειας και η κατευόδωσις της υγείας είναι στα χέρια των ιατρών, διότι και αυτοί με την σειρά τους προσεύχονται προς τον Κύριο, να κατευοδώσει τις προσπάθειές τους και να επιτύχουν ελάφρυνσι και θεραπεία της νόσου για την συνέχεια της ζωής. …Εκείνος ο οποίος αμαρτάνει ενώπιον του Δημιουργού του, θα ασθενήσει και θα περιέλθει στα χέρια του ιατρού» (Σοφία Σειράχ λη΄ 1-8 και 12-15).
