Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Αδι­κία εί­ναι η εναν­τί­ω­ση στο Θείο θέ­λη­μα. Η αδι­κία εί­ναι απο­κρου­στι­κή στα μά­τια του Θεού, κα­θώς προ­σβάλ­λει το πρώ­το των Θεί­ων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών, που εί­ναι η Θεία δι­καιο­σύ­νη. Η αδι­κία εί­ναι …

Αυ­τός που δεν εξο­μο­λο­γεί­ται τις αμαρ­τί­ες του βρί­σκε­ται διαρ­κώς κάτω από το βά­ρος της ενο­χής και μα­κριά από τον Θεό, γι’ αυτό και η ψυχή του θλί­βε­ται και πονά. Η …

Όταν ο άν­θρω­πος ερ­γά­ζε­ται το αγα­θό, ερ­γά­ζε­ται ελεύ­θε­ρα και σύμ­φω­να με τη θέ­λη­ση του εσω­τε­ρι­κού αν­θρώ­που και τότε εί­ναι πραγ­μα­τι­κά ελεύ­θε­ρος. Όταν όμως ερ­γά­ζε­ται το κακό, ερ­γά­ζε­ται ανε­λεύ­θε­ρα για­τί έχει …

Ο επιει­κής υπο­μέ­νει πάν­το­τε με μα­κρο­θυ­μία και πρα­ό­τη­τα τις πα­ρε­κτρο­πές των άλ­λων και ανέ­χε­ται στους αδελ­φούς ελ­λεί­ψεις και ελατ­τώ­μα­τα. Εί­ναι κα­τα­δε­κτι­κός σε όλους, συ­ζη­τά με γλυ­κύ­τη­τα, υπο­μέ­νει με σύ­νε­ση αυ­τούς …

Ο νό­μος του Θεού, γί­νε­ται παι­δα­γω­γός στην ευ­σέ­βεια, κα­θο­δη­γεί στη θε­ο­γνω­σία, οδη­γών­τας προς τον Δε­σπό­τη Χρι­στό. Ο νό­μος του Θεού παι­δα­γω­γεί στην αρε­τή, ανά­λο­γα με τις δυ­να­τό­τη­τες του κα­θε­νός. Αυ­τός …

Ο έρω­τας κα­τα­λαμ­βά­νει τις ψυ­χές, που εί­ναι άδειες από Θείο έρω­τα και πλήτ­τουν μέσα στην μο­να­ξιά τους. Η καρ­διά, αφού έχει πλα­στεί για να ερω­τεύ­ε­ται, δεν μπο­ρεί να μεί­νει απα­θής …

Ηθι­κά ελεύ­θε­ρος εί­ναι εκεί­νος, που πράτ­τει εκου­σί­ως το καλό και ηθι­κή ελευ­θε­ρία εί­ναι η θε­λη­μα­τι­κή εμ­μο­νή, στην τή­ρη­ση των εν­το­λών του Θεού, δη­λα­δή εί­ναι η συν­ταύ­τι­ση του θε­λή­μα­τος του αν­θρώ­που, …

Η εξο­μο­λό­γη­ση εί­ναι θε­λη­μα­τι­κή και ει­λι­κρι­νής, των αμαρ­τη­μά­των που δια­πρά­χθη­καν, χω­ρίς ντρο­πή και δι­σταγ­μό, αλλά με αυ­το­μεμ­ψία και συν­τρι­βή καρ­διάς, ενώ­πιον του προ­σώ­που που η Εκ­κλη­σία έχει ορί­σει για την …

Ο λοί­δο­ρος εί­ναι μο­χθη­ρός επιρ­ρε­πής στο να κα­τη­γο­ρεί και στις ύβρεις. Έχει ακά­θαρ­τη καρ­διά. Το πνεύ­μα του εί­ναι διε­στραμ­μέ­νο και η ψυχή του μο­χθη­ρή. Το στό­μα του εί­ναι διε­στραμ­μέ­νο, η …

Οι ισχυ­ρο­γνώ­μο­νες, οι φι­λό­νι­κοι, οι φι­λέ­ρι­δες, εί­ναι μά­ταιοι και κε­νοί. Αγω­νί­ζον­ται με τους άλ­λους μέ­χρι εξάν­τλη­σης, και ενώ μπο­ρεί να κα­τα­κου­ρα­στούν, δεν εν­δί­δουν. Δεν υπο­λο­γί­ζουν τον εαυ­τό τους και πα­ρα­φέ­ρον­ται …