Λόγια Πατέρων

Θε­ο­λο­γία εί­ναι ο λό­γος του Θεού, που συλ­λαμ­βά­νε­ται από τις αγνές, τις τα­πει­νές και ανα­γεν­νη­μέ­νες πνευ­μα­τι­κά ψυ­χές και όχι τα όμορ­φα λό­για του μυα­λού, που φτιά­χνον­ται με φι­λο­λο­γι­κή τέ­χνη και …

Όταν υπάρ­χει στην καρ­διά η κα­θα­ρή, η ολο­κλη­ρω­μέ­νη αγά­πη προς τον Θεό, τότε κάθε αυ­θόρ­μη­τη εκ­δή­λω­ση της καρ­διάς εί­ναι κα­θα­ρή. Όταν όμως δεν υπάρ­χει στην καρ­διά η κα­θα­ρή αγά­πη, τότε …

«Χαρά μου, Χριστὸς Ἀνέστη. Δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ θλίψη στὴν καρδιὰ τοῦ χριστιανοῦ, γιατί ὁ Χριστὸς νίκησε τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ τὸν ἔσχατο ἐχθρό, τὸν θάνατο. Ὅλα τώρα πλημμυρίζουν ἀπὸ …

Ο βλαμ­μέ­νος άν­θρω­πος βλαμ­μέ­να σκέ­φτε­ται, όλα τα παίρ­νει αρι­στε­ρά, όλα τα βλέ­πει ανά­πο­δα. Ενώ, όποιος έχει κα­λούς λο­γι­σμούς, ό,τι και να δει, ό,τι και να του πεις, θα βά­λει καλό …

Ερώτηση 1η: Ποιο είναι το γνώρισμα του τέλειου Χριστιανού; Απάντηση Άλλοι λένε ότι είναι η ορθή πίστη και τα έργα της πίστεως. Ο Ιησούς όμως δεν ορίζει με αυτά τον …

Νη­στεία δεν εί­ναι μόνο να τρώ­ει κα­νείς αραιά, αλλά και να τρώ­ει λίγο. Δεν εί­ναι φρό­νι­μο αυ­τός που νη­στεύ­ει, να πε­ρι­μέ­νει με ανυ­πο­μο­νη­σία την ώρα του γεύ­μα­τος και να ρί­χνε­ται …

Το από­το­μο πέ­ρα­σμα από την χαρά στην λύπη τις πιο πολ­λές φο­ρές εί­ναι του πει­ρα­σμού. Το ταγ­κα­λά­κι με την κα­κία του, πο­λε­μά­ει πολύ τον άν­θρω­πο, ιδί­ως τον ευαί­σθη­το και χα­ρού­με­νο …

Έχω κά­νει και εγώ έρευ­να για τον καρ­κί­νο και έχω βρει αρ­κε­τά στοι­χεία. Ο καρ­κί­νος κυ­ρί­ως βγαί­νει σε μπερ­δε­μέ­νες ψυ­χές, σε αγ­χώ­δεις αν­θρώ­πους, σε βα­σα­νι­σμέ­νους από διά­φο­ρα γε­γο­νό­τα, σε κα­τα­πιε­σμέ­νους. …

Οι ισχυ­ρο­γνώ­μο­νες, οι φι­λό­νι­κοι, οι φι­λέ­ρι­δες, εί­ναι μά­ταιοι και κε­νοί. Αγω­νί­ζον­ται με τους άλ­λους μέ­χρι εξάν­τλη­σης, και ενώ μπο­ρεί να κα­τα­κου­ρα­στούν, δεν εν­δί­δουν. Δεν υπο­λο­γί­ζουν τον εαυ­τό τους και πα­ρα­φέ­ρον­ται …

Όταν κά­νεις το ση­μείο του Σταυ­ρού, σκέ­ψου όλη την υπό­θε­ση της Σταυ­ρι­κής θυ­σί­ας του Χρι­στού και σβή­σε τον θυμό και όλα τα άλλα πάθη. Oύτε βέ­βαια πρέ­πει να κά­νου­με το …