Λόγια Πατέρων

Ένας που κά­νει δου­λειά στον εαυ­τόν του, δεν βλέ­πει σφάλ­μα­τα στους άλ­λους. Ο πνευ­μα­τι­κός άν­θρω­πος τα βλέ­πει όλα κα­θα­ρά, καλά. Στην αρχή αγω­νί­ζε­ται κα­νείς να μην κα­τα­κρί­νει. Στο δεύ­τε­ρο στά­διο …

Οι δια­φο­ρές με­τα­ξύ των αγ­γε­λι­κών, των αν­θρω­πί­νων και των δαι­μο­νι­κών λο­γι­σμών, εί­ναι οι εξής: Οι αγ­γε­λι­κοί, εξε­τά­ζουν τις φύ­σεις των πραγ­μά­των και ερευ­νούν και εξι­χνιά­ζουν τους πνευ­μα­τι­κούς λό­γους τους. Για …

Όπως οι άν­θρω­ποι μπαί­νουν στο σπί­τι και βγαί­νουν, έτσι και οι λο­γι­σμοί έρ­χον­ται από τα δαι­μό­νια και πάλι μπο­ρεί να φύ­γουν αν δεν τους δε­χό­μα­στε. Αν ο λο­γι­σμός σου λέει …

Ο με­τε­ω­ρι­σμός των λο­γι­σμών, προ­έρ­χε­ται από την αρ­γία του νου, επει­δή ο νους δεν ασχο­λεί­ται με τα αναγ­καία. Εάν ο νους βρί­σκε­ται σε συ­νε­χή με­λέ­τη και θε­ω­ρία των θε­λη­μά­των και …

Όταν νους και καρ­διά φω­τί­ζον­ται, τότε απο­κτούν πνευ­μα­τι­κό λο­γι­σμό. Ο πνευ­μα­τι­κός λο­γι­σμός εί­ναι ενέρ­γεια του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος. Με τον πνευ­μα­τι­κό λο­γι­σμό, ο άν­θρω­πος βλέ­πει την αμαρ­τία, βλέ­πει τα πάθη που …

Πρέ­πει να φυ­λά­γου­με την ψυχή και να μην την αφή­νου­με να συ­νο­μι­λεί με βέ­βη­λους και πο­νη­ρούς λο­γι­σμούς. Όπως το σώμα μο­λύ­νε­ται όταν έρ­θει σε συ­νά­φεια με άλλο σώμα και δια­πρά­ξει …

Μή­πως μπο­ρεί ένα νησί που βρί­σκε­ται στη μέση της θά­λασ­σας, να εμ­πο­δί­σει τα κύ­μα­τα, ώστε να μην χτυ­πούν πάνω του; Δεν μπο­ρεί, πλην όμως, μπο­ρεί να απο­κρού­ει τα κύ­μα­τα. Το …

Αν θέ­λεις να νι­κή­σεις τους πο­νη­ρούς λο­γι­σμούς, πρό­σε­χε τα πάθη και εύ­κο­λα τους διώ­χνεις από το νου σου. Στην πε­ρί­πτω­ση της πορ­νεί­ας για πα­ρά­δειγ­μα, να νη­στεύ­εις, να αγρυ­πνείς, να κο­πιά­ζεις, …

Οι κα­κοί λο­γι­σμοί γεν­νιούν­ται γε­νι­κά από 2 αι­τί­ες: α ) εξω­τε­ρι­κή και β ) εσω­τε­ρι­κή. Η εξω­τε­ρι­κή αι­τία των κα­κών λο­γι­σμών εί­ναι τα αι­σθη­τά αν­τι­κεί­με­να των πέν­τε αι­σθή­σε­ων δηλ. από …

Για να μην έχε­τε πει­ρα­σμούς και κα­κούς λο­γι­σμούς, χρειά­ζε­ται να ησυ­χά­ζει το μυα­λό σας. Να μην έχε­τε ούτε δε­ξιούς λο­γι­σμούς… Εδώ εί­ναι η δική μας απο­τυ­χία: Μό­λις δού­με έναν καλό, …